Azië · Kruid · № 143
Katuka
Picrorhiza kurroa
Een zeer bitter kruid dat in de Ayurveda en de Tibetaanse geneeskunde bij leverklachten, koorts en spijsverteringsproblemen wordt gebruikt. Onderzoek is vooral dierexperimenteel.
Traditie in Europa
Van middeleeuwse kruidenboeken tot de hedendaagse fytotherapie

Met de uitvinding van de boekdrukkunst kwamen in de vijftiende en zestiende eeuw de grote kruidenboeken. In 1485 verscheen in Mainz de Gart der Gesundheit. In 1542 publiceerde Leonhart Fuchs De historia stirpium, met prachtige houtsneden naar de natuur.
De Lage Landen speelden een grote rol. De Mechelse arts Rembert Dodoens gaf in 1554 in Antwerpen zijn Cruydeboeck uit, een van de belangrijkste kruidenboeken van zijn tijd, dat in veel talen werd vertaald. In Engeland verscheen in 1597 het Herball van John Gerard, en in 1652 The English Physitian van Nicholas Culpeper, die de kennis in het Engels toegankelijk maakte voor gewone mensen.
Vanaf de achttiende eeuw groeide de wetenschap uit de kruidenkunde. In 1785 beschreef William Withering hoe vingerhoedskruid hielp bij waterzucht door hartfalen. In de negentiende eeuw isoleerden scheikundigen werkzame stoffen uit planten, zoals morfine uit de slaapbol in 1804. In 1897 maakte Bayer aspirine, op basis van een stof die ook in wilgenbast en moerasspirea zit.
Lang was de westerse kruidenkunde gebaseerd op de leer van de lichaamssappen. Elk kruid had een temperament, warm of koud, droog of vochtig.
In de zestiende eeuw werd de signatuurleer populair. Volgens Paracelsus en anderen had God in de vorm of kleur van een plant een teken gelegd van zijn werking: een plant met hartvormige bladeren zou goed zijn voor het hart. Culpeper verbond bovendien elke plant met een planeet.
Moderne fytotherapie werkt anders. Ze zoekt naar werkzame stoffen, gestandaardiseerde extracten en wetenschappelijk bewijs, al leeft ook de traditionele kennis voort.
Kennis verspreidde zich via boeken, apothekers en artsen, en via de gewone mensen die kruidenboeken thuis hadden. Apothekers maakten middelen volgens farmacopees, officiële receptenboeken.
In de twintigste eeuw scheidden de wegen. De reguliere geneeskunde ging verder met zuivere stoffen en synthetische medicijnen. Kruidkundigen, natuurgeneeskundigen en fytotherapeuten zetten de kruidentraditie voort, vaak met eigen opleidingen.
In Duitsland bleef fytotherapie een gewoon onderdeel van de zorg, met kruidenmiddelen die artsen voorschrijven.
Het Cruydeboeck van Dodoens uit 1554 beschrijft honderden planten met hun namen, kenmerken en gebruik. Het is een trots van de Nederlandstalige wetenschap.
The English Physitian van Culpeper is tot vandaag in druk. Het Herball van Gerard en De historia stirpium van Fuchs zijn beroemd om hun afbeeldingen.
In 1785 schreef William Withering An Account of the Foxglove, een van de eerste zorgvuldige studies naar de werking van een plant bij patiënten.
In de Europese Unie mogen traditionele kruidenmiddelen sinds de richtlijn 2004/24/EG als geneesmiddel worden geregistreerd als ze minstens dertig jaar in gebruik zijn, waarvan vijftien in de EU, en veilig zijn. Het Europees Geneesmiddelenbureau stelt monografieën op over veel geneeskrachtige planten.
Veel moderne medicijnen komen oorspronkelijk uit planten. Kruidenthee en kruidensupplementen zijn populair.
Er is ook kritiek: sommige kruidensupplementen zijn slecht onderzocht, en de kwaliteit wisselt sterk.
De westerse kruidengeneeskunde gebruikt veel inheemse Europese planten. Kamille bij buikpijn en ontsteking, valeriaan bij onrust en slapeloosheid, sint-janskruid bij neerslachtigheid, pepermunt bij darmklachten.
Goudsbloem wordt gebruikt voor de huid, duizendblad bij wonden, tijm bij hoest. Daarnaast nam de westerse kruidenkunde planten uit andere werelddelen op, zoals echinacea uit Amerika.
Vingerhoedskruid, wilg en slaapbol laten zien hoe planten aan de basis van moderne medicijnen staan.
"Natuurlijk" betekent niet automatisch veilig. Vingerhoedskruid is dodelijk giftig. Sint-janskruid heeft veel interacties met medicijnen, zoals de pil, bloedverdunners en antidepressiva.
Overleg met een arts of apotheker voordat je kruidenmiddelen combineert met medicijnen.
Uit de keuken
Jim Champion from Southampton, UK · CC BY-SA 2.0EuropaVlierbloesemsiroopDe geur van juni in een fles: siroop van vlierbloesem en citroen.Warme dagenVlierbes · CitroenOngeveer 1,5 liter siroop · 30 minuten, plus 1–2 dagen trekkenRegister
Azië · Kruid · № 143
Picrorhiza kurroa
Een zeer bitter kruid dat in de Ayurveda en de Tibetaanse geneeskunde bij leverklachten, koorts en spijsverteringsproblemen wordt gebruikt. Onderzoek is vooral dierexperimenteel.
Oceanië · Kruid · № 7
Piper methysticum
De drank verdooft licht mond en tong en werkt ontspannend. Onderzoek wijst op een bescheiden effect bij angstklachten, maar de resultaten zijn wisselend en de veiligheid van supplementen staat ter discussie.
Afrika · Kruid · № 116
Ammi visnaga
Bevat khelline, een spierverslappende stof die de luchtwegen en bloedvaten verwijdt. Khelline vormde de basis voor moderne medicijnen zoals cromoglicaat (bij astma) en amiodaron (bij hartritmestoornissen).
Europa · Kruid · № 75
Galium aparine
In de westerse kruidengeneeskunde gebruikt als 'lymfekruid' bij gezwollen klieren en huidaandoeningen. Wetenschappelijk bewijs ontbreekt.
Europa · Kruid · № 100
Tussilago farfara
Een van de oudste hoestkruiden; het blad bevat verzachtende slijmstoffen. Door de giftige alkaloïden wordt het nu afgeraden.
Azië · Kruid · № 832
Alpinia officinarum
Aromatische wortelstok, traditioneel gebruikt bij spijsverteringsklachten.
Europa · Kruid · № 312
Vinca minor
Traditioneel toegeschreven
Samentrekkend, circulatiebevorderend, verbetert de doorbloeding van de hersenen.
Afrika · Voeding · № 12
Allium sativum
Voedingsmiddel met een lange gebruiksgeschiedenis. Supplementen zijn onderzocht, maar eventuele gezondheidseffecten zijn beperkt en geen vervanging voor zorg.
Afrika · Kruid · № 337
Cyperus rotundus
Traditioneel toegeschreven
Windverdrijvend, pijnstillend, krampwerend voor de baarmoeder, bevordert de qi-stroom.
Europa · Kruid · № 92
Scrophularia nodosa (en S. ningpoensis)
In de westerse kruidengeneeskunde gebruikt bij huidaandoeningen zoals eczeem en psoriasis en bij gezwollen klieren. Er is geen goed klinisch bewijs.
Midden-Amerika en Caraïben · Kruid · № 583
Selenicereus grandiflorus
Traditioneel toegeschreven
Versterkend, ontspannend; versterkt de hartspier en hartfunctie (ook bij ouderen), verlicht beklemming op de borst en ademhalingsbeperking.
Europa · Kruid · № 271
Eupatorium cannabinum
Traditioneel toegeschreven
Koninginnekruid koortsverlagend, urinedrijvend, laxerend, galbevorderend, slijmoplossend, immuunstimulerend; doorwas zweetdrijvend, krampwerend; purper leverkruid verzachtend urinedrijvend, antireumatisch, menstruatiebevorderend.
Europa · Kruid · № 102
Verbascum thapsus
Blad en bloemen bevatten slijmstoffen en worden traditioneel bij prikkelhoest en bronchitis gebruikt; de olie van de bloemen bij oorpijn. Klinisch bewijs is beperkt.
Europa · Voeding · № 68
Brassica oleracea
Groente met veel vitamine C en vezels. In de volksgeneeskunde worden koude koolbladeren op gezwollen borsten of pijnlijke gewrichten gelegd; kleine studies geven wisselende resultaten.
Europa · Kruid · № 292
Centaurea cyanus
Traditioneel toegeschreven
Versterkend, stimulerend, ontstekingsremmend.
Azië · Voeding · № 42
Syzygium aromaticum
Specerij. Kruidnagelolie met eugenol kan helpen bij kiespijn; andere claims zijn onbewezen.
Europa · Kruid · № 338
Rumex crispus
Traditioneel toegeschreven
Sterk laxerend, galbevorderend, reinigend.
Azië · Kruid · № 136
Pueraria montana var. lobata
De wortel (ge gen) wordt in de Chinese geneeskunde bij koorts, stijve nek en dorst gebruikt. Er zijn kleine studies naar kudzu en het verminderen van alcoholgebruik, met wisselende uitkomsten.
Azië · Kruid · № 5
Curcuma longa
Heeft een antioxiderende werking en ondersteunt de ontstekingsreactie van het lichaam.
Midden-Amerika en Caraïben · Kruid · № 319
Picrasma excelsa
Traditioneel toegeschreven
Ontwormend, bitter.
Europa · Kruid · № 580
Elymus repens
Traditioneel toegeschreven
Urinedrijvend, verzachtend, samentrekkend; bij nier- en blaasklachten (nierstenen, interstitiële cystitis), helpt bloedsuiker te reguleren.
Europa · Kruid · № 6
Levisticum officinale
Het blad smaakt naar bouillon en selderij. In de volksgeneeskunde werd de wortel als plaspoeder en bij een opgeblazen gevoel gebruikt; onderzoek ontbreekt.
Europa · Kruid · № 44
Lavandula angustifolia
Geurige plant voor bad- en parfumproducten en aromatherapie. Bewijs voor medische effecten is voorlopig.
Europa · Kruid · № 206
Convallaria majalis
Traditioneel toegeschreven
Harttonicum, urinedrijvend, laxerend, braakopwekkend.
Europa · Kruid · № 226
Tilia × europaea
Traditioneel toegeschreven
Kalmerend zenuwmiddel, zweetdrijvend, vaatverwijdend, herstelt de vaatwanden, bloeddrukverlagend.
Azië · Paddenstoel · № 41
Ganoderma lucidum
Een houtzwam uit de traditionele Chinese geneeskunde; bewijs voor behandeleffecten bij mensen is beperkt.
Europa · Anders · № 588
Lobaria pulmonaria
Traditioneel toegeschreven
Antioxidant, slijmoplossend; vermindert ontsteking in luchtwegen en darmen, ondersteunt de longen en helpt bij sinusitis.
Azië · Voeding · № 131
Nelumbo nucifera
Vrijwel alle delen worden gebruikt: zaden bij diarree en onrust, wortelstok als voeding, blad bij 'zomerhitte'. Wetenschappelijk bewijs is grotendeels laboratoriumonderzoek.
Europa · Kruid · № 211
Viola odorata
Traditioneel toegeschreven
V. odorata ontstekingsremmend, slijmoplossend, urinedrijvend, antitumor; V. tricolor slijmoplossend, ontstekingsremmend, urinedrijvend, antireumatisch, laxerend, versterkt haarvaten.
Noord-Amerika · Kruid · № 370
Mahonia aquifolium
Traditioneel toegeschreven
Zuiverend, bloedzuiverend, versterkend, stimulerend, leverondersteunend; verbetert eetlust en spijsvertering, bevordert lever- en galsecretie, zuivert het bloed, helpt bij huidproblemen, plotselinge diarree en chronische obstipatie.
Midden-Amerika en Caraïben · Voeding · № 266
Zea mays
Traditioneel toegeschreven
Urinedrijvend, heelt het slijmvlies van de urinewegen, versterkend, verzachtend.
Azië · Paddenstoel · № 589
Grifola frondosa
Traditioneel toegeschreven
Adaptogeen; activeert immuuncellen tegen kanker (macrofagen, NK-cellen, T-cellen), vermindert stress en versterkt de weerstand tegen verkoudheid en griep.
Europa · Kruid · № 113
Marrubium vulgare
Een bitter kruid dat traditioneel bij hoest met taai slijm en bronchitis wordt gebruikt. In Europa is het als traditioneel kruidengeneesmiddel erkend; klinisch bewijs is beperkt.
Oceanië · Kruid · № 273
Leptospermum scoparium en Kunzea ericoides
Traditioneel toegeschreven
Samentrekkend, antimicrobieel, antiseptisch, ontwormend (leptospermon); bij zweren, infecties en koorts.
Europa · Kruid · № 239
Viscum album
Traditioneel toegeschreven
Vertraagt de hartslag, bloeddrukverlagend, antitumor.
Europa · Kruid · № 46
Silybum marianum
Wordt gepromoot bij leveraandoeningen, maar er is onvoldoende hoogwaardig bewijs voor effecten bij mensen.