Naar de inhoud
Herbs & Cultures

Traditie in Europa

Westerse kruidengeneeskunde

Van middeleeuwse kruidenboeken tot de hedendaagse fytotherapie

De titelpagina van John Gerards The Herball (Londen, 1597).
De titelpagina van John Gerards The Herball (Londen, 1597). publiek domein

Geschiedenis

Met de uitvinding van de boekdrukkunst kwamen in de vijftiende en zestiende eeuw de grote kruidenboeken. In 1485 verscheen in Mainz de Gart der Gesundheit. In 1542 publiceerde Leonhart Fuchs De historia stirpium, met prachtige houtsneden naar de natuur.

De Lage Landen speelden een grote rol. De Mechelse arts Rembert Dodoens gaf in 1554 in Antwerpen zijn Cruydeboeck uit, een van de belangrijkste kruidenboeken van zijn tijd, dat in veel talen werd vertaald. In Engeland verscheen in 1597 het Herball van John Gerard, en in 1652 The English Physitian van Nicholas Culpeper, die de kennis in het Engels toegankelijk maakte voor gewone mensen.

Vanaf de achttiende eeuw groeide de wetenschap uit de kruidenkunde. In 1785 beschreef William Withering hoe vingerhoedskruid hielp bij waterzucht door hartfalen. In de negentiende eeuw isoleerden scheikundigen werkzame stoffen uit planten, zoals morfine uit de slaapbol in 1804. In 1897 maakte Bayer aspirine, op basis van een stof die ook in wilgenbast en moerasspirea zit.

Kernideeën

Lang was de westerse kruidenkunde gebaseerd op de leer van de lichaamssappen. Elk kruid had een temperament, warm of koud, droog of vochtig.

In de zestiende eeuw werd de signatuurleer populair. Volgens Paracelsus en anderen had God in de vorm of kleur van een plant een teken gelegd van zijn werking: een plant met hartvormige bladeren zou goed zijn voor het hart. Culpeper verbond bovendien elke plant met een planeet.

Moderne fytotherapie werkt anders. Ze zoekt naar werkzame stoffen, gestandaardiseerde extracten en wetenschappelijk bewijs, al leeft ook de traditionele kennis voort.

Kennis en overdracht

Kennis verspreidde zich via boeken, apothekers en artsen, en via de gewone mensen die kruidenboeken thuis hadden. Apothekers maakten middelen volgens farmacopees, officiële receptenboeken.

In de twintigste eeuw scheidden de wegen. De reguliere geneeskunde ging verder met zuivere stoffen en synthetische medicijnen. Kruidkundigen, natuurgeneeskundigen en fytotherapeuten zetten de kruidentraditie voort, vaak met eigen opleidingen.

In Duitsland bleef fytotherapie een gewoon onderdeel van de zorg, met kruidenmiddelen die artsen voorschrijven.

Teksten en figuren

Het Cruydeboeck van Dodoens uit 1554 beschrijft honderden planten met hun namen, kenmerken en gebruik. Het is een trots van de Nederlandstalige wetenschap.

The English Physitian van Culpeper is tot vandaag in druk. Het Herball van Gerard en De historia stirpium van Fuchs zijn beroemd om hun afbeeldingen.

In 1785 schreef William Withering An Account of the Foxglove, een van de eerste zorgvuldige studies naar de werking van een plant bij patiënten.

Vandaag

In de Europese Unie mogen traditionele kruidenmiddelen sinds de richtlijn 2004/24/EG als geneesmiddel worden geregistreerd als ze minstens dertig jaar in gebruik zijn, waarvan vijftien in de EU, en veilig zijn. Het Europees Geneesmiddelenbureau stelt monografieën op over veel geneeskrachtige planten.

Veel moderne medicijnen komen oorspronkelijk uit planten. Kruidenthee en kruidensupplementen zijn populair.

Er is ook kritiek: sommige kruidensupplementen zijn slecht onderzocht, en de kwaliteit wisselt sterk.

Natuur in de traditie

De westerse kruidengeneeskunde gebruikt veel inheemse Europese planten. Kamille bij buikpijn en ontsteking, valeriaan bij onrust en slapeloosheid, sint-janskruid bij neerslachtigheid, pepermunt bij darmklachten.

Goudsbloem wordt gebruikt voor de huid, duizendblad bij wonden, tijm bij hoest. Daarnaast nam de westerse kruidenkunde planten uit andere werelddelen op, zoals echinacea uit Amerika.

Vingerhoedskruid, wilg en slaapbol laten zien hoe planten aan de basis van moderne medicijnen staan.

Respectvol omgaan

"Natuurlijk" betekent niet automatisch veilig. Vingerhoedskruid is dodelijk giftig. Sint-janskruid heeft veel interacties met medicijnen, zoals de pil, bloedverdunners en antidepressiva.

Overleg met een arts of apotheker voordat je kruidenmiddelen combineert met medicijnen.

Uit de keuken

Recepten uit deze traditie

Register

Kruiden in deze traditie

  • Let op

    Noord-Amerika · Kruid · № 294

    Valse eenhoorn

    Chamaelirium luteum

    Traditioneel toegeschreven

    Urinedrijvend, baarmoedertonicum, braakopwekkend.

    Inheemse geneeswijzen van Noord-Amerika+2
  • Let op

    Europa · Kruid · № 334

    Valse salie

    Teucrium scorodonia

    Traditioneel toegeschreven

    Samentrekkend, zweetdrijvend, antireumatisch, windverdrijvend, wondhelend, galbevorderend.

    Westerse kruidengeneeskunde
  • Let op

    Europa · Kruid · № 72

    Venkel

    Foeniculum vulgare

    Het zaad wordt traditioneel gebruikt bij winderigheid, een opgeblazen gevoel en krampjes. Er zijn enkele kleine studies, maar het bewijs is beperkt.

    Grieks-Romeinse geneeskunde+9Volksgeloof
  • Let op

    Europa · Kruid · № 179

    Vingerhoedskruid

    Digitalis purpurea

    Bevat hartglycosiden die de hartslag vertragen en de pompkracht versterken. Daaruit zijn de geneesmiddelen digoxine en digitoxine voortgekomen, die nog bij bepaalde hartritmestoornissen en hartfalen worden voorgeschreven. Het verschil tussen een werkzame en een giftige hoeveelheid is zeer klein.

    Klooster- en volkskennis+2
  • Let op

    Noord-Amerika · Kruid · № 581

    Virginische ereprijs

    Veronicastrum virginicum

    Traditioneel toegeschreven

    Laxerend, stimulerend, leverondersteunend, galbevorderend; ontstuwt lever en galblaas, bij galblaaspijn en geelzucht.

    Inheemse geneeswijzen van Noord-Amerika+3
  • Let op

    Noord-Amerika · Kruid · № 285

    Virginische wolfspoot

    Lycopus virginicus

    Traditioneel toegeschreven

    Kalmerend, samentrekkend, versterkend, vaatvernauwend, hoestremmend, bloedstelpend.

    Eclectische geneeskunde+1
  • Let op

    Europa · Voeding · № 83

    Vlas

    Linum usitatissimum

    Gemalen lijnzaad werkt als zachte bulkvormende vezel bij verstopping. NCCIH meldt dat lijnzaad mogelijk het cholesterol iets verlaagt; voor andere claims is het bewijs onduidelijk.

    Westerse kruidengeneeskunde+3Volksgeloof
  • Let op

    Europa · Voeding · № 21

    Vlierbes

    Sambucus nigra

    Bessen worden traditioneel verwerkt bij verkoudheidsklachten. Voor de meeste gezondheidsclaims is onvoldoende informatie beschikbaar.

    Klooster- en volkskennis+4Volksgeloof
  • Let op

    Europa · Kruid · № 94

    Vogelmuur

    Stellaria media

    Uitwendig traditioneel gebruikt als verkoelende zalf of kompres bij jeuk, eczeem en kleine huidirritaties. Er is nauwelijks klinisch onderzoek.

    Klooster- en volkskennis+3Volksgeloof
  • Let op

    Europa · Kruid · № 58

    Vrouwenmantel

    Alchemilla xanthochlora

    Samentrekkend kruid dat in de volksgeneeskunde vooral bij overvloedige menstruatie en diarree werd gebruikt. Er is weinig klinisch onderzoek.

    Klooster- en volkskennis+1
  • Let op

    Noord-Amerika · Kruid · № 586

    Vrouwenschoentje

    Cypripedium parviflorum (syn. C. pubescens)

    Traditioneel toegeschreven

    Zenuwversterkend, krampwerend, versterkend, ontspannend, urinedrijvend; bij menstruatiepijn en onregelmatige menstruatie, overprikkelde zenuwen en slapeloosheid door stress, pijnverlichtend.

    Inheemse geneeswijzen van Noord-Amerika+4
  • Let op

    Europa · Voeding · № 80

    Walnoot

    Juglans regia

    De noten zijn een voedzame bron van onverzadigde vetten. Blad en groene bolster zijn samentrekkend en werden traditioneel bij huidaandoeningen en diarree gebruikt; klinisch bewijs ontbreekt.

    Westerse kruidengeneeskunde+2Volksgeloof
  • Let op

    Noord-Amerika · Kruid · № 329

    Ware eenhoornwortel

    Aletris farinosa

    Traditioneel toegeschreven

    Oestrogeen, versterkend, spijsverteringsstimulerend, kalmerend.

    Inheemse geneeswijzen van Noord-Amerika+2
  • Let op

    Noord-Amerika · Kruid · № 169

    Wasbes

    Morella cerifera

    De wortelbast werd traditioneel gebruikt bij verkoudheid, keelpijn en diarree. Er is geen modern klinisch bewijs.

    Eclectische geneeskunde+2Volksgeloof
  • Let op

    Europa · Kruid · № 106

    Waterdrieblad

    Menyanthes trifoliata

    Een sterk bitter dat traditioneel de eetlust en spijsvertering opwekt en bij reumatische klachten werd gebruikt. Klinisch bewijs ontbreekt.

    Westerse kruidengeneeskunde+1
  • Let op

    Oceanië · Voeding · № 173

    Wattle

    Acacia spp. (o.a. A. holosericea, A. decurrens)

    Geroosterd wattlezaad is een eiwit- en vezelrijk bushfood. Bast van sommige soorten is looistofrijk en werd bij wonden en diarree gebruikt. Er is weinig klinisch onderzoek.

    Aboriginal- en Torres Strait Islander-kennis+1
  • Let op

    Europa · Kruid · № 86

    Weegbree

    Plantago major

    Het blad wordt traditioneel gekneusd op insectenbeten, kleine wondjes en schaafplekken gelegd en als thee bij hoest gebruikt. Klinisch bewijs is beperkt.

    Klooster- en volkskennis+9Volksgeloof
  • Let op

    Noord-Amerika · Kruid · № 587

    Westerse lariks

    Larix occidentalis

    Traditioneel toegeschreven

    Stimulerend, prebioticum; verbetert spijsvertering en darmflora, versterkt het immuunsysteem, onderzocht bij tumoren, helpt bij middenoorontsteking bij kinderen.

    Inheemse geneeswijzen van Noord-Amerika+1
  • Let op

    Noord-Amerika · Kruid · № 190

    Westerse levensboom

    Thuja occidentalis

    Traditioneel toegeschreven

    Ontwormend, samentrekkend, antimicrobieel, ontstekingsremmend, spierstimulerend, antiseptisch.

    Inheemse geneeswijzen van Noord-Amerika+4Volksgeloof
  • Let op

    Noord-Amerika · Kruid · № 332

    Wilde indigo

    Baptisia tinctoria

    Traditioneel toegeschreven

    Antiseptisch, antibacterieel, koortsverlagend, laxerend.

    Inheemse geneeswijzen van Noord-Amerika+3
  • Let op

    Noord-Amerika · Kruid · № 156

    Wilde kers

    Prunus serotina

    De gedroogde bast werd lang in hoestsiropen gebruikt om prikkelhoest te dempen. Modern klinisch bewijs ontbreekt.

    Inheemse geneeswijzen van Noord-Amerika+4
  • Let op

    Noord-Amerika · Kruid · № 159

    Wilde yam

    Dioscorea villosa

    Traditioneel gebruikt bij krampen in buik en baarmoeder. Wilde-yamcrème wordt verkocht als 'natuurlijk progesteron', maar het lichaam kan diosgenine niet omzetten in hormonen; dat kan alleen in een laboratorium.

    Curanderismo+2
  • Let op

    Noord-Amerika · Kruid · № 634

    Wintergroen

    Gaultheria procumbens

    Traditioneel toegeschreven

    Verdrijft wind en vocht en koelt hitte bij hete, gezwollen gewrichten en spierpijn, voert vochtige hitte af in de urinewegen en laat stagnerende qi en bloed stromen bij pijn.

    Haudenosaunee-geneeskunde+3
  • Let op

    Europa · Kruid · № 331

    Witte dovenetel

    Lamium album

    Traditioneel toegeschreven

    Samentrekkend, krampwerend, versterkend voor de voortplantingsorganen.

    Westerse kruidengeneeskunde
  • Let op

    Noord-Amerika · Kruid · № 598

    Witte eik

    Quercus alba

    Traditioneel toegeschreven

    Sterk samentrekkend; versterkt slap weefsel (diarree, ontstoken tandvlees, chronische neusverstopping, zwakke blaas), stopt bloedingen (neusbloeding, inwendige bloedingen).

    Inheemse geneeswijzen van Noord-Amerika+2
  • Let op

    Europa · Kruid · № 330

    Witte heggenrank

    Bryonia alba

    Traditioneel toegeschreven

    Antireumatisch, laxerend.

    Westerse kruidengeneeskunde
  • Let op

    Azië · Kruid · № 128

    Witte moerbei

    Morus alba en M. nigra

    Het blad (sang ye) wordt onderzocht bij bloedsuiker na de maaltijd en wordt in de Chinese geneeskunde bij hoest en koorts gebruikt; ook bast, takjes en bessen hebben elk een eigen toepassing. Het bewijs is voorlopig.

    Chinese geneeskundige tradities+2
  • Let op

    Europa · Kruid · № 301

    Witte paardenkastanje

    Aesculus hippocastanum

    Traditioneel toegeschreven

    Ontstekingsremmend, samentrekkend.

    Westerse kruidengeneeskunde
  • Let op

    Midden-Amerika en Caraïben · Kruid · № 632

    Yerba mansa

    Anemopsis californica

    Traditioneel toegeschreven

    Verdrijft wind en vocht bij gewrichtspijn die erger wordt bij koud, nat weer, opent verstopte bijholten en droogt vocht bij langzaam genezende wonden en zwellingen.

    Curanderismo+2
  • Let op

    Zuid-Amerika · Kruid · № 324

    Zeepschors

    Quillaja saponaria

    Traditioneel toegeschreven

    Slijmoplossend, reinigend, ontstekingsremmend.

    Mapuche-geneeskunde+1
  • Let op

    Noord-Amerika · Kruid · № 150

    Zilverkaars

    Actaea racemosa

    Vooral verkocht bij overgangsklachten zoals opvliegers. NCCIH meldt dat de onderzoeksresultaten wisselend zijn en dat er onvoldoende bewijs is dat het helpt.

    Inheemse geneeswijzen van Noord-Amerika+4
  • Let op

    Noord-Amerika · Mineraal · № 365

    Zink

    Een essentieel mineraal. Zinkzuigtabletten kunnen een verkoudheid mogelijk iets korter maken als ze direct bij de eerste klachten worden genomen; voor herpes, ADHD of andere aandoeningen is het bewijs zwak of afwezig.

    Westerse kruidengeneeskunde
  • Let op

    Azië · Kruid · № 18

    Zoethoutwortel

    Glycyrrhiza glabra

    Wortel met een lange geschiedenis in diverse traditionele geneeswijzen; klinisch bewijs voor de meeste toepassingen is onvoldoende.

    Ayurveda+9Volksgeloof
  • Let op

    Europa · Kruid · № 187

    Zomereik

    Quercus robur

    De bast bevat veel looistoffen en werkt samentrekkend. Hij wordt als afkooksel gebruikt bij diarree, als mondspoeling bij ontstoken tandvlees en als zitbad bij aambeien.

    Westerse kruidengeneeskunde+1Volksgeloof
  • Let op

    Europa · Kruid · № 108

    Zuurbes

    Berberis vulgaris

    Bast en wortel bevatten berberine, dat onderzocht wordt bij bloedsuiker en cholesterol. De bessen zijn rijk aan vitamine C. Bewijs voor zuurbes zelf is beperkt.

    Westerse kruidengeneeskunde
  • Let op

    Azië · Kruid · № 135

    Zwarte peper en pippali

    Piper nigrum

    Belangrijke verwarmende specerijen in de Ayurveda, gebruikt bij een trage spijsvertering en verkoudheid. Piperine uit peper verhoogt de opname van sommige stoffen in het lichaam, zoals curcumine.

    Ayurveda+5Volksgeloof