Azië · Voeding · № 272
Abrikoos
Prunus armeniaca
Traditioneel toegeschreven
Hoestremmend, samentrekkend, antibacterieel, pijnstillend, urinedrijvend, ontstekingsremmend; wilde kers onderdrukt de hoest.
Traditie in Azië
Vanaf de 5e–7e eeuw; eigen vorm vooral in de Edo-periode (1603–1868)

Kampo betekent "methode van de Han" en verwijst naar de Chinese oorsprong. Chinese geneeskunde bereikte Japan vanaf de vijfde en zesde eeuw, via Korea en direct uit China, samen met het boeddhisme en het Chinese schrift.
Het oudste bewaarde Japanse medische werk is de Ishinpō, in 984 samengesteld door de hofarts Tanba no Yasuyori. In de Edo-periode (1603–1868) ontwikkelden Japanse artsen een eigen, praktische vorm. De school van de "oude formules", met artsen als Yoshimasu Tōdō, ging terug naar het Shanghan Lun en legde nadruk op wat de arts zelf waarneemt.
In 1874 bepaalde de Meiji-regering dat nieuwe artsen westerse geneeskunde moesten studeren. Kampo raakte daardoor in de verdrukking. Een kleine groep artsen hield de kennis levend, en in de twintigste eeuw volgde een herleving.
Kampo deelt de basis van de Chinese geneeskunde, maar is eenvoudiger en praktischer. In plaats van ingewikkelde theorie staat het "patroon" centraal: de combinatie van verschijnselen die bij een bepaalde formule hoort.
Een bijzonder Japans onderdeel is de buikdiagnose, fukushin. De arts betast de buik om spanning, gevoeligheid en weerstand te voelen, en kiest op basis daarvan een formule.
Kampo werkt met vaste formules, die als geheel worden voorgeschreven en niet per patiënt worden aangepast.
In de Edo-periode werd Kampo in families en scholen doorgegeven. Vanaf de achttiende eeuw kwam ook Europese geneeskunde via de Nederlanders op Dejima binnen, het rangaku, en sommige artsen combineerden beide.
Na de Meiji-hervorming bleven alleen artsen die al praktiseerden Kampo gebruiken. Pas na de Tweede Wereldoorlog kreeg Kampo weer een plaats in de opleidingen.
Tegenwoordig schrijven veel Japanse artsen, opgeleid in westerse geneeskunde, ook Kampo voor. Kampo is sinds 2001 onderdeel van het medische curriculum.
De Ishinpō uit 984 is het oudste Japanse medische werk. Het verzamelt kennis uit Chinese bronnen, waarvan sommige verder verloren zijn gegaan.
Voor de Kampo-praktijk is het Shanghan Lun van Zhang Zhongjing, uit ongeveer 200 n.Chr., het belangrijkste klassieke werk. Japanse artsen schreven er veel commentaren op.
In de Edo-periode verschenen veel Japanse werken over formules en buikdiagnose.
Kampo is in Japan volledig opgenomen in de reguliere zorg. In 1976 werden de eerste Kampo-middelen opgenomen in de nationale ziektekostenverzekering; nu worden 148 formules vergoed.
De meeste Kampo wordt verkocht als gestandaardiseerde granulaten, gemaakt door farmaceutische bedrijven. Veel ziekenhuisartsen schrijven ze voor, vaak naast westerse medicijnen.
Er is veel wetenschappelijk onderzoek naar Kampo in Japan.
Kampo-formules bestaan uit een vaste combinatie van planten. Een bekende formule is kakkontō, met kudzu, kaneel, pioen, zoethout, gember, jujube en efedra, gebruikt bij beginnende verkoudheid.
Andere veelgebruikte planten zijn ginseng en bupleurum. Yokukansan wordt in Japan gebruikt bij onrust bij ouderen.
De planten komen deels uit Japan, maar grotendeels uit China.
Kampo is in Japan een gewone geneeskunde. Ook Kampo-middelen hebben bijwerkingen. Een bekend voorbeeld: de formule shōsaikotō, met bupleurum, werd in verband gebracht met longontsteking, vooral in combinatie met interferon.
Zoethout, in veel formules, kan bij langdurig gebruik de bloeddruk verhogen. Efedra belast het hart.
Uit de keuken
Er staat nog geen recept uit deze traditie op de site. Deze recepten gebruiken wel kruiden die zij kent.
Register
Azië · Voeding · № 272
Prunus armeniaca
Traditioneel toegeschreven
Hoestremmend, samentrekkend, antibacterieel, pijnstillend, urinedrijvend, ontstekingsremmend; wilde kers onderdrukt de hoest.
Azië · Kruid · № 303
Achyranthes bidentata
Traditioneel toegeschreven
Circulatiebevorderend, levertonicum, pijnstillend.
Azië · Kruid · № 705
Akebia trifoliata (en A. quinata)
Traditioneel toegeschreven
Voert hitte af via de urine bij pijnlijk plassen, aften en onrust; bevordert de melkafscheiding.
Azië · Kruid · № 678
Phellodendron amurense
Traditioneel toegeschreven
Voert vochtige hitte af uit het onderlichaam en koelt hitte door nier-yin-tekort.
Azië · Kruid · № 670
Anemarrhena asphodeloides
Traditioneel toegeschreven
Koelt hitte in longen en maag en voedt yin bij koorts, dorst en nachtzweten.
Azië · Kruid · № 149
Astragalus membranaceus
In de Chinese geneeskunde een belangrijk versterkend kruid ('qi-tonicum') bij vermoeidheid, vatbaarheid voor verkoudheid en zweten. NCCIH meldt dat er weinig betrouwbaar onderzoek bij mensen is.
Azië · Kruid · № 36
Panax ginseng (ook P. quinquefolius)
Onderzoek bestaat vooral uit kleine, korte studies; er is weinig bewijs voor gezondheidseffecten.
Azië · Kruid · № 677
Scutellaria baicalensis
Traditioneel toegeschreven
Koelt en droogt vochtige hitte, vooral in de longen en het bovenlichaam; kalmeert een onrustige foetus door hitte.
Azië · Kruid · № 310
Platycodon grandiflorus
Traditioneel toegeschreven
Slijmoplossend, schimmelwerend, antibacterieel, bloedsuikerverlagend.
Azië · Kruid · № 293
Angelica pubescens
Traditioneel toegeschreven
Antireumatisch, pijnstillend, ontstekingsremmend.
Azië · Kruid · № 747
Aconitum carmichaelii (bereide zijwortel)
Traditioneel toegeschreven
Sterkst verwarmende middel in de Chinese geneeskunde, bij ineenstorting van yang en pijn door kou.
Europa · Kruid · № 64
Artemisia vulgaris
Traditioneel gebruikt als bitter voor de spijsvertering en bij een uitblijvende menstruatie. Klinisch bewijs ontbreekt grotendeels.
Azië · Kruid · № 123
Citrus × aurantium
De gedroogde onrijpe vrucht (zhi shi) en schil worden in de Chinese geneeskunde bij een opgeblazen gevoel en trage spijsvertering gebruikt. NCCIH waarschuwt dat afslankproducten met bittere sinaasappel (synefrine) risico's voor hart en bloeddruk geven.
Azië · Kruid · № 710
Artemisia capillaris
Traditioneel toegeschreven
Voert vochtige hitte af uit lever en galblaas; hoofdkruid bij geelzucht.
Azië · Kruid · № 290
Bupleurum chinense
Traditioneel toegeschreven
Energietonicum, leverstimulerend, verkoelend, antibacterieel, ontstekingsremmend, pijnstillend, galbevorderend, cholesterolverlagend.
Azië · Kruid · № 148
Forsythia suspensa
De vruchten (lian qiao) zijn in de Chinese geneeskunde een 'verkoelend' kruid bij beginnende verkoudheid met keelpijn en koorts, en bij huidontstekingen. Er is weinig klinisch onderzoek naar lian qiao alleen.
Azië · Kruid · № 738
Artemisia argyi
Traditioneel toegeschreven
Verwarmt de meridianen en baarmoeder, stopt bloedingen door kou en verlicht pijn; het kruid van moxa.
Azië · Voeding · № 636
Ziziphus jujuba
Traditioneel toegeschreven
Zoet en versterkend bij vermoeidheid, bloedarmoede en weinig energie; bouwt kracht en bloed op en maakt kruidengerechten zachter.
Azië · Kruid · № 125
Ephedra sinica
Bevat efedrine, dat de luchtwegen verwijdt en het zenuwstelsel en hart stimuleert. Het is de oorsprong van moderne efedrine- en pseudo-efedrinemedicijnen. Als supplement is het gevaarlijk gebleken.
Azië · Kruid · № 120
Angelica sinensis
In de Chinese geneeskunde een van de belangrijkste kruiden om 'het bloed te voeden', vooral bij menstruatieklachten. Westerse studies vonden geen duidelijk effect op overgangsklachten.
Azië · Kruid · № 679
Gentiana scabra
Traditioneel toegeschreven
Voert vochtige hitte en vuur af uit lever en galblaas.
Azië · Kruid · № 304
Coptis chinensis
Traditioneel toegeschreven
Galbevorderend, antibacterieel, pijnstillend, kalmerend, ontstekingsremmend.
Azië · Kruid · № 663
Asarum sieboldii (en A. heterotropoides)
Traditioneel toegeschreven
Verwarmt bij wind-kou, verlicht pijn door kou en maakt koud slijm in de longen los.
Azië · Kruid · № 729
Amomum villosum (en A. kravanh)
Traditioneel toegeschreven
Verwarmt de milt, vormt vocht om, kalmeert een onrustige foetus en voorkomt dat tonica zwaar op de maag liggen.
Azië · Kruid · № 768
Polygala tenuifolia
Traditioneel toegeschreven
Kalmeert de geest, haalt slijm uit 'de openingen van het hart' en uit de longen.
Azië · Voeding · № 635
Dioscorea polystachya (syn. D. opposita)
Traditioneel toegeschreven
Versterkt milt, maag en longen, helpt de hormoonhuishouding bij vrouwen te reguleren en zou de bloedsuiker verlagen.
Azië · Kruid · № 665
Actaea cimicifuga (syn. Cimicifuga foetida)
Traditioneel toegeschreven
Verdrijft wind-hitte, helpt uitslag doorkomen en tilt de energie op bij verzakkingen.
Azië · Kruid · № 124
Chrysanthemum × morifolium
De bloemen (ju hua) worden in de Chinese geneeskunde gebruikt als 'verkoelend' middel bij verkoudheid met koorts, hoofdpijn en vermoeide, rode ogen. Klinisch bewijs is beperkt.
Azië · Kruid · № 731
Dolomiaea costus (syn. Saussurea lappa, Aucklandia lappa)
Traditioneel toegeschreven
Laat de qi in milt, maag, darm, lever en galblaas stromen; helpt tonica verteren.
Azië · Kruid · № 659
Angelica dahurica
Traditioneel toegeschreven
Verdrijft wind-kou, opent de neus en verlicht hoofdpijn en tandpijn; helpt pus afvoeren.
Azië · Paddenstoel · № 701
Polyporus umbellatus
Traditioneel toegeschreven
Voert vocht af via de urine bij oedeem en moeizaam plassen.
Azië · Kruid · № 336
Tetradium ruticarpum (syn. Evodia rutaecarpa)
Traditioneel toegeschreven
Pijnstillend, antibacterieel, verwarmend, stimulerend.
Azië · Kruid · № 200
Gardenia jasminoides
Traditioneel toegeschreven
Koortsverlagend, kalmerend, bloeddrukverlagend, antibacterieel, galbevorderend.
Azië · Kruid · № 774
Gastrodia elata
Traditioneel toegeschreven
Kalmeert leverwind en verlicht hoofdpijn, duizeligheid en krampen.
Azië · Kruid · № 1
Zingiber officinale
Helpt bij misselijkheid, stimuleert de bloedsomloop en heeft een verwarmende werking.
Azië · Mineraal · № 668
Gypsum fibrosum (calciumsulfaat)
Traditioneel toegeschreven
Sterk koelend bij hoge koorts met dorst en zweten, longhitte en maagvuur.