Naar de inhoud
Herbs & Cultures
Afbeelding van Lente-ui

Azië · Voeding · № 661

Allium fistulosum

Gebied
Azië
Oorsprong
Oost-Azië, vooral China
Engelse naam
Green onion, Scallion
3 traditiesAfbeelding: Wikimedia Commons · Public domain

Voeding · Azië

Lente-ui

Allium fistulosum

Traditioneel toegeschreven werking: zweetdrijvend bij het begin van een verkoudheid door kou; uitwendig op zwellingen.

Veiligheid en aandachtspunten

Niet bij spontaan zweten. Traditioneel gebruik is geen bewijs van werking; overleg bij zwangerschap, borstvoeding, medicijngebruik of een aandoening met een arts of apotheker.

Bereiding

Witte stengelbasis. Meestal als afkooksel, samen met andere kruiden.

Gebruik in tradities

Beschreven in de klassieke Chinese materia medica, in de groep 'kruiden die het oppervlak openen'. Het witte onderste deel (cong bai) wordt bij beginnende verkoudheid met kou in een hete soep met gember gegeten om te zweten; het zit in Cong Chi Tang. In heel Oost-Azië is lente-ui een basisgroente.

Toepassingen

Gebruik per traditie

Zo beschrijven verschillende kruidentradities dit kruid. Hoeveelheden zijn traditionele richtlijnen die op duidelijke fouten zijn gecontroleerd; ze zijn geen medisch advies. Bij giftige planten staat bewust geen dosering.

Chinese materia medica

Aard en smaak
scherp, warm
Meridianen
long, maag

Toegeschreven werking

Het wit van de lente-ui (cong bai) opent het oppervlak in het allereerste begin van een verkoudheid door kou, verwarmt de meridianen bij buik- en neuspijn door kou en wordt uitwendig op abcessen gelegd.

Bereiding en hoeveelheid

Traditionele dosering: 3–9 g per dag, pas aan het eind toevoegen. Rijstpap met lente-ui: kook kleefrijst tot pap, roer fijngehakte lente-ui erdoor, laat even opkoken en eet warm op een lege maag om te zweten.

Combinaties

  • Met gua lou om slijm in de borst los te maken
Bereidingswijzen
Afkooksel (decoct)